. . .
De gustibus non est disputandum.
*
L X V I I I . Schympf nit verston
Der ist eyn narr der nit verstœt
Wann er mit eynem narren redt
Der ist eyn narr der widerbillt
Vnd sich mit eynem truncknen schillt
Mit kynd / vnd narren schympfen wil
Vnd nit vff næmen narren spil
Wer wil mit jægern gon der hetz
Wer keyglen will / der selb vff setz /
Der hül / der by den wolffen ist /
Der sprech ich lieg / dem nützt gebrist
Wort gændt vmb wort / ist narren wiß
Gůts gænt vmb bœß / hatt hohen priß
Wer gibt das bœs vmb gůtes vß
Dem kumbt bœs / nyemer vß sym huß /
Wer lachet des eyn ander weynt
Dem kumbt des glich / so ers nit meynt
Eyn wiser gern byn wisen stat
Eyn narr mit narren gern vmb gat /
Das nyemans lyden mag eyn narr
Das kumbt vß synem hochmůt dar
Me leid geschicht eym narren dran
Das er sicht ettlich vor jm gan
Dann er hab freüd / das jm sunst all
Nochgangen / vnd zůn fűssen fall /
Vnd das du merckst / wie ich es meyn
Eyn stoltzer wer gern herr alleyn /
Aman hatt nit so grossen glust
Das yederman jn anbett sust
Alls er hatt leyd / das jn eyn man
Nitt bettet Mardocheus an /
Nit nott das man narren vff merck
Man spűrt eyn narren an sym werck /
Wer wis wolt syn (als yeder sol)
Der ging der narren műssig wol
(by Sebastian Brant, 1458 - 1521 )
*
Read carefully!